YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/8625
KARAR NO : 2015/18946
KARAR TARİHİ : 08.06.2015
… vekili avukat … ile … vekili avukat…aralarındaki dava hakkında…Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.10.2006 tarih ve 2006/105-365 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, bulgaristan göçmeni olduğunu, 1991 yılında yürütülen projeden konut almak amacıyla 2.500.000 TL katkı payı yatırdığını ancak evi alamadığını beyanla yatırdığı miktarın davalıdan tahsili ile munzam zararlarını, kira tazminatı ve rayiç değerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, 5543 sayılı yasanın geçici 1. maddesi uyarınca davacının davasının kısmen kabulü ile 2.500.000 TL davacı alacağının ödeme tarihinden itibaren yasal ve değişen faiz oranlarına göre davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2006 tarihinden itibaren 1.090,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm 2,50 TL olup karar tarihi itibariyle 1.090,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle temyiz edilen bölüm miktar itibariyle kesin olduğundan temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 08/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.