Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2014/23809 E. 2016/6231 K. 04.04.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/23809
KARAR NO : 2016/6231
KARAR TARİHİ : 04.04.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1) Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Müştekinin kolluk aşamasında sanıkların kapıyı çalıp yardım istediklerini, parayı almaya gittiğinde sanıkların dışarıda beklediklerini, bu sırada kapının açık olduğunu, sanıklar parayı alıp gittikten yaklaşık yarım saat sonra kapının sert biçimde kapandığını duyup dışarı çıktığında sanıklar ile komşusu tanık Yağmur’un tartıştığını gördüğünü, vestiyere koyduğu dış kapı anahtarının kapının önüne düşmüş vaziyette olduğunu beyan etmesi ve olay yeri inceleme tutanağında kapı üzerinde zorlama izinin bulunmadığının belirtilmesi karşısında, sanıkların müşteki para almaya gittiği sırada vestiyerden aldıkları anahtarla kapıyı açarak hırsızlık yapmaya teşebbüs etmeleri biçimindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/1-b maddesine göre uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
2) Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık adli sicil kaydında yer alan Asliye Ceza Mahkemesinin 24.07.2008 tarih ve 2008/171-660 sayılı ilamındaki cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden ilamın tamamı tekerrüre esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.07.2008 tarih ve 2008/171-660 sayılı ilamındaki hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl hapis cezası tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.