YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9409
KARAR NO : 2015/7789
KARAR TARİHİ : 20.10.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar vermek
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıkların kilitli olarak park halinde bulunan yakınan … ‘nin otosunun camını keserek gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesindeki suçu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Olay günü güneşin 20.38’de batıp 05.38’de doğduğu, yakınanın ise aracını 20.30’da park ettiğini söylediği, sanıkların da saat 05.00 civarında yakalandıkları, her ne kadar sanık … saat 4.00 civarında diğer sanık … ‘in suça konu araç ile yanına geldiğini söylemiş ise de; araca bindikten kısa süre sonra yakalandıklarını beyan ettiği, buna göre aracın 5237 sayılı Yasa’nın 6/1-e maddesindeki gece tanımı dikkate alındığında gündüzden sayılan zaman diliminde de çalınmış olma ihtimali bulunduğundan, bu şüpheli durum sanıklar lehine değerlendirilerek aracın gündüzden sayılan zaman diliminde çalındığı değerlendirilmiştir.
Buna göre;
Sanık … ‘ye yönelen eylem yönünden 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyan suçun lehe kanun hükümleri açısından yapılan değerlendirmesinde, suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; zamanaşımı yönünden lehe olan 5237 sayılı Yasa’nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili zamanaşımının suç tarihi olan 07.06.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Sanık …’nun … lisesindeki eylemi yönünden ise, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Yasa’nın 152/1-a maddesindeki mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve karar tarihinden sonra sanık lehine 6545 sayılı Yasa’nın 65. maddesi ile değişen üst sınırına göre; aynı Yasa’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 05.06.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiilerinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.