Yargıtay Kararı 21. Ceza Dairesi 2015/1270 E. 2015/1855 K. 10.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1270
KARAR NO : 2015/1855
KARAR TARİHİ : 10.06.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık …’ün aşamalardaki savunmasında ruhsatında sahtecilik yapıldığı iddia edilen araçta olay tarihinden kısa süre önce şoför olarak çalışmaya başladığını ,muayene işlemlerinin ise daha önce yapılmış olduğunu belirterek suçlamayı kabul etmemesi, aracın sahibi olan …’ün de bu savunmayı doğrulaması, yapılan bilirkişi incelemesinde motorlu araç trafik belgesi üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olduğuna dair bir tespitin bulunmaması karşısında; sanığın üzerine atılı sahtecilik suçunu işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir somut bir delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,
II- Sanık … hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
1- Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümlerin, 5271 sayılı CMK’nun 231/6-a maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, CMK 231/6-a maddesindeki şartın oluşmadığından bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK’nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin sanık hakkında uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Emanetin 2009/4283 sırasına kayıtlı suça konu trafik belgesi hakkında bir karar verilmemesi,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.