Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2013/6520 E. 2014/3922 K. 17.02.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/6520
KARAR NO : 2014/3922
KARAR TARİHİ : 17.02.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Soruşturma aşamasında sanıklar müdafii olarak görevlendirilen ancak kovuşturma evresinde 5271 Sayılı CMK uyarınca müdafii ve vekillerin görevlendirilmeleri ile yapılacak ödemelerin usul ve esaslarına ilişkin yönetmeliğin 7/1-a maddesi gereğince müdafiilik görevi sona eren Av….’ın sanıklar adına hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından temyiz isteğinin 5320 Sayılı Kanunun 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE;
2- Sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 Sayılı TCK.nın 53.maddesinin uygulanmış olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, adli sicil kaydına göre de tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık … hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;
a- Şikayetçi … tarafından evden ellerinde bir adet siyah çantayla çıkarken görülen sanıkların, şikayetçinin durumlarından şüphelenip, hemen evini kontrol ederek altınlarının çalınmış olduğunu anlaması, hemen durumu eşi olan diğer şikayetçi …’ya telefonla bildirmesi, şikayetçi … ile babası tanık Süleyman Koltukçu tarafından evin yakınlarında kesintisiz takip sonucu yakalanmalarıyla sonuçlanan eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla ceza tayini,
b- Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 08.12.2009 günü icra edilen duruşmada savunmaları tespit edilen sanıklara savunmalarının tespitinden önce ifadelerini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemedikleri sorulmadan yargılamaya devam olunmak suretiyle 5271 Sayılı CMK.nın 196/2.maddesine aykırı davranılması,
c- Konut dokunulmazlığını birlikte işleyen sanıklar hakkında 5237 Sayılı TCK.nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,
d- Yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı tahsili yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddeside gözetilerek BOZULMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.