YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14359
KARAR NO : 2015/2788
KARAR TARİHİ : 26.02.2015

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalıların Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 33 ve 36.maddeleri doğrultusunda cezalandırılnması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
1-Mahkemece hükme dayanak yapılan 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 36.maddesinde “Yönetici, kat malikleri kurulunun kararlarını protokolleri, yapılan ihtar ve tebligatın özetini ve tarihlerini ve bütün giderleri, 32 nci maddede sözü geçen deftere tarih sırasiyle yazmaya ve bu defteri ve giderlerin belgeleriyle diğer bütün belgeleri bir dosyada saklamaya mecburdur. Bu defterin, her takvim yılının bitmesinden başlıyarak bir ay içinde yönetici tarafından notere kapattırılması mecburidir. Bu maddede yazılı görevleri yerine getirmeyen yöneticiye 33 üncü maddenin son fıkrasında yazılı cezalar uygulanır.” hükmü getirilmiş olmakla birlikte davalı …’in mahkemeye sunduğu çeşitli tarihlerdeki dilekçelerinde, söz konusu defterlerin davacının 2006 yılından beri açmış olduğu çeşitli davalar sebebiyle mahkemeler, savcılık ve bilirkişilerde bulunduğunu, bu nedenle deftere kayıt tutma işinin yapılamadığını, deftere ekli dosyalarda var olan makbuzların bu aşamalarda kaybolduğunu, notere onaylatma işlemini gerçekleştiremediğini iddia ettiğinden bu husus araştırılarak söz konusu defterlerin davalının hakimiyetinde olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması,
2-634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 36.maddesindeki düzenlemenin yalnızca yöneticilerin sorumluluğuna ilişkin olduğu, yönetici yardımcılarını kapsamadığı gözetilmeksizin davaya konu zaman dilimlerinde yönetici yardımcısı olduğu dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden anlaşılan … hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.