YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12719
KARAR NO : 2014/4637
KARAR TARİHİ : 20.02.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-) Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-) Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Gaziantep 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.04.2008 tarih ve 2007/628 Esas 2008/317 karar sayılı ilamı ile sanığın cezasının ertelendiği ve sanığa üç yıl denetim süresi tanındığı ve 5237 sayılı TCK’ nun 51/8 maddesine göre de denetim süresi yükümlülüklerine uygun ve iyi halli geçirildiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının belirtildiği gözetildiğinde, sanığa Gaziantep 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 7.4.2008 tarih ve 2007/628 Esas, 2008/312 Karar sayılı ilamı ile verilen 5 ay hapis cezasına ilişkin kararın 7.4.2008 tarihinde verildiği ve üç yıllık denetim süresi sonunda cezanın infaz edilmiş sayılacağı tarihten itibaren yargılamaya konu suç tarihine kadar 5237 sayılı TCK’ nun 58/2-b maddesinde belirtilen üç yıllık sürenin geçmediği anlaşılmakla sanık hakkında TCK’ nun 58. maddesinin uygulanamayacağına ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından,vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-c maddesinde öngörülen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.