YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5183
KARAR NO : 2014/6410
KARAR TARİHİ : 22.12.2014

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : 1- Sanık … için; 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 29/1, 62/1 ve 58 maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası.
2- Sanık … için; 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son, 29/1, 63 maddeleri uyarınca 9 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Suçun işlendiği zaman diliminin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir.
Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan sabıkası bulunduğu anlaşılan sanık … hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’in mağdur … kasten yaralama, sanık … mağdur …’i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanık … müdafiinin sübuta, vasfa, haksız tahrikin derecesine, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine; katılan sanık … müdafiinin fazla ceza verildiğine, sanık …’un eyleminin öldürmeye teşebbüs olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
A- Sanık … hakkında mağdur …’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA;
B- Sanık … hakkında mağdur … kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Sanık müdafii, duruşmada sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmasını istediği halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 50. ve 51. maddelerinin uygulanma olasılığının tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 22/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.