YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14023
KARAR NO : 2015/4069
KARAR TARİHİ : 15.09.2015
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Düşme
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … ile şikayetçi … arasında alacak verecek meselesi sebebi ile husumet bulunduğu, sanık …’ ın diğer sanık … ile birlikte şikayetçinin kaldığı inşaata giderek sanık …’ın şikayetçiye ait televizyona tekme atarak zarar verdiği, sanık …’ın ise …’ın yanında bulunarak eylemine iştirak ettiği iddia edilen somut olayda;
1- Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkındaki kararın sanığa tebliğ edilmesine rağmen sanığın şikayetten vazgeçme gerekçesiyle düşme kararını temyiz etmemesi karşısında o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığa atılı ve 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi mala zarar verme suçundan açılan dava ile ilgili olarak şikayetçinin 29/02/2012 tarihli duruşmada sanıklardan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, aynı Kanun’un 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanının saptanarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK’nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK’nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği “iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri” dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanık …’ın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek düşme kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.