YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/27125
KARAR NO : 2016/8813
KARAR TARİHİ : 09.05.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun’un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.
Somut olayda katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan, 5271 sayılı CMK’nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve 13/12/2012 tarihli talimatla alınan ifadesinde, katılma isteminde bulunan ancak bu isteği karara bağlanmayan müşteki …’ın yokluğunda verilen hükmün, talimat mahkemesince alınan ifadesi sırasında mahkemeye bildirdiği ve bilinen son adresi olan “…” adresine tebliğe çıkartılmadan, doğrudan müştekinin mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmakla, gerekçeli hükmün müşteki …’ın duruşmada bildirdiği bilinen son adresine yöntemine uygun şekilde tebliğ edilerek, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek, temyiz incelenmesi yapılması için Dairemize gönderilmesi amacıyla dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.