YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/12254
KARAR NO : 2014/9766
KARAR TARİHİ : 09.04.2014
Hırsızlık suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair …Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2011 tarihli ve 2010/463 esas, 2011/319 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, aynı Mahkemesinin 10/10/2013 tarihli, 2013/168-434 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/02/2014 gün ve 2013/2687/8256 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/02/2014 gün ve 2014/65420 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, iddianamede ve karenin gerekçe kısmında eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edildiği halde, 5237 sayılı Kanun’un 35. maddesi uyarınca sanığın cezasından indirim yapılmayarak fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya içeriğine, iddianamedeki anlatıma ve mahkemenin kabulüne göre teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılan hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK.nun 35.maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla cezaya hükmolunması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, ….Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 10.10.2013 gün ve 2013/168-434 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;
Sanık hakkında TCK.nun 142/1-a maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasında aynı yasanın 35.maddesi uyarınca takdiren ¾ oranında indirim yapılarak hapis cezasının 6 aya, TCK.nun 31/3.maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim ile 4 aya indirilmesine ve TCK.nun 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, adli sicil kaydından daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olduğunun anlaşılması karşısında, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, TCK.nun 50/3.maddesindeki zorunluluk ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, seçenek yaptırıma çevirme zorunluluğu halinde dairece karar verilmesi gerektiğine ilişkin 29.01.2013 gün ve 2012/14-1324, 2013/27 sayılı kararı dikkate alınarak aynı maddenin 1.fıkra (d) bendi uyarınca takdiren “1 ay 20 gün süreyle internet kafe olarak işletilen yerlere gitmekten yasaklanması” seçenek yaptırımına çevrilmesine, infazın bu tedbir üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.