YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/23026
KARAR NO : 2014/19512
KARAR TARİHİ : 09.07.2014
Elektrik hırsızlığı suçundan sanık …’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1.f, 62, maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine dair … Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2009 tarihli ve 2007/470 esas, 20009/971 sayılı kararının temyiz edilmeden kesinleşmesi üzerine, sanığın hakkında yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-e. maddesi gereğince üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından bahisle beraatine dair aynı Mahkemenin 24/12/2012 tarihli ve 2012/1287 esas, 2012/1411 kararına karşı müşteki kurum tarafından yapılan temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23/12/2013 tarihli ve 2013/27616 esas, 2013/30583 sayılı ilamı ile uyarlama yargılama sonucunda mahkemece verilen kararlara karşı itiraz yasa yoluna gidilmesi gerektiğinden bahisle iade kararı vermesi neticesinde, itirazın reddine dair …. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2014 tarihli ve 2014/472 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen gün ve sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının gün ve sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, sanık … hakkında verilen … Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2009 tarihli ve 2007/470 esas, 20009/971 sayılı kararının temyiz edilmeden kesinleşmesi üzerine yapılan uyarlama yargılaması esnasında, sanık hakkında tatbik olunan ceza fıkrası olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1.f, maddesi 05/07/2012 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’la yürürlükten kaldırılarak, aynı Kanunun 163. maddesine bir fıkra eklenmek suretiyle elektrik hırsızlığı suçu karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülmüş ve aynı Kanunun 168/5. maddesi gereğince karşılıksız yararlanma suçundan dolayı kamunun zararını 6 ay içinde giderenler hakkında cezaya hükmedilmeyeceğinin düzenlenmesi karşısında bu hususlarda mahkemece bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken daha önceki yargılama aşamasında alman 13/07/2009 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere sanığın kastının bulunmadığından bahisle beraat kararı verilemeyeceği cihetle, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
İddianameki anlatıma, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24/01/2014 tarihli ve 2014/1 sayılı iş bölümü kararına göre, kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yüksek 8.Ceza Dairesine ait olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE, 09.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.