Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2013/12047 E. 2014/1232 K. 21.01.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12047
KARAR NO : 2014/1232
KARAR TARİHİ : 21.01.2014

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret, tehdit, yaralama
HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık … hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz incelemesinde,
Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, şikayetçinin yargılama sırasında sanığın kendisine hakaret etmediğini belirtmesi ve tanığın beyanının olaydan sonraki bir hususa ilişkin bulunması ve kendi içinde çelişkiler taşıması nedeniyle tebliğnamedeki hakaret suçuna ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat ve sanıklar hakkında yaralama suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde,
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
a- Sanık … hakkında yaralama suçuna ilişkin olarak, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas- 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın maddi tazminat talebi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı yaralama suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, CMK’nın 231/6. madde ve fıkrasının (b) bendinde belirtilen “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi, gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b- Sanık …’in Uyap ortamından alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 02/02/2012 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verilip verilmeyeceğinin mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.