YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/25793
KARAR NO : 2014/19527
KARAR TARİHİ : 09.07.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Her ne kadar sanık …’ın adli sicil kaydına göre birden fazla tekerrüre esas sabıkası bulunmakta ve mahkemece TCK’nın 58. maddesi gereğince, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği halde, hangi ilamın tekerrüre esas alındığı belirtilmemiş ise de; 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca “tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca önceki hükümlülüklerinden en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22/01/2013 tarih ve 2012/6-1431 esas, 2013/18 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, hükümde tekerrüre esas alınan kararın gösterilmesine gerek bulunmadığı, bu durumun infaz aşamasında gözetilebileceği hususu gözönüne alındığında, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas en ağır cezayı içeren … Ağır Ceza Mahkemesinin 08/07/2004 gün ve 2004/122-221 sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin kararın tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınması gerektiğinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.