YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/26961
KARAR NO : 2014/27494
KARAR TARİHİ : 20.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan 05.06.2009 tarihli beraat kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtaya gönderilen dosyanın, Yargıtay 2. Ceza Dairesince 26.07.2012 tarihli karar ile 6352 sayılı Kanun’un 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca işlem yapılmak üzere mahalline gönderilmesinden sonra, 20.09.2012 tarihli ek karar ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, ek kararın katılan vekili tarafından 01.10.2012 tarihli dilekçe ile sanık müdafii tarafından ise 02.11.2012 tarihli dilekçe ile temyiz edilmesine rağmen, ek kararda yasa yolunun itiraz olarak gösterilmesi nedeniyle, dilekçeler itiraz dilekçesi olarak kabul edilip … Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2012 tarih, 2012/856 değişik iş sayılı kararı ile katılan vekilinin itirazın reddine karar verildiği, mahkemesince de 23.11.2012 tarihli ek karar ile sanık müdafiinin itirazın reddine karar verildiği ve sanık müdafiinin 14.12.2012 tarihli dilekçesi ile 23.11.2012 tarihli ek kararı da temyiz etmesi üzerine dosyanın Yargıtaya gönderildiği olayda, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin bozma niteliğindeki 26.07.2012 tarihli iade kararı üzerine 20.09.2012 tarihinde verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın temyizi kabil kararlardan olduğu ve bu karar karşı katılan vekili ve sanık müdafiinin verdiği dilekçelerin de temyiz istemi niteliğinde olması nedeniyle incelenmek üzere Yargıtaya gönderilmesi yerine itiraz istemi olarak kabul edilerek verilen kararların hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1- Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Temyize konu 20.09.2012 tarihli ek karın temyizi kabil kararlardan olmasına rağmen itiraza tabi olduğu belirtilmiş ise de yasa yoluna başvurma süresi konusunda bir yanıltma bulunmadığı anlaşılmakla, yokluğunda verilen ve 28.09.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra, 02.11.2012 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 20/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.