YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/14534
KARAR NO : 2014/6210
KARAR TARİHİ : 06.03.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
O yer C.Savcısının temyiz isteminin sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
III-Sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından; sanığın katılan …’in aracının sağ arka kelebek camını kırarak suça konu eşyaları çaldığının anlaşılması karşısında eylemi TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu halde sanık hakkında aynı kanunun 142/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması her iki maddede öngörülen sonuç ceza miktarının aynı olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
Sanık hakkında, her iki katılana karşı hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b ve 142/1-e maddelerine göre belirlenen 2 şer yıl 4 er ay hapis cezalarının aynı kanunun 143. maddesi uyarunca 1/4 artırılması sonucu 2 şer yıl 11 er ay hapis cezası yerine 3 er yıl 9 ar ay hapis cezasına hükmedilmesi ve bu cezadan sanığın katılan …’ya yönelik eylem nedeni ile TCK’nın 35. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılırken 2 yıl 2 ay 7 gün yerine 2 yıl 11 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanığın katılan …’e yönelik eylemi nedeni ile 5237 sayılı TCK.nun 142/1-e, 143/1. maddeleri uygulanarak sonuç olarak belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasının 2 yıl 11 ay hapis cezasına; sanığın katılan …’ya yönelik eylemi nedeni ile 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143/1, 35. maddeleri uygulanarak sonuç olarak belirlenen 2 yıl 11 ay hapis cezasının 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezasına indirilmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.