YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/13748
KARAR NO : 2015/20199
KARAR TARİHİ : 14.12.2015

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; … Aile Mahkemesinin 2009/145 Esas ve 2009/365 Karar sayılı ilamı ile yoksulluk nafakasının 325,00 TL’ye çıkarıldığını, geçen süreçte davalının ekonomik durumunun iyileştiğini, nafakanın yetersiz kaldığını belirterek yoksulluk nafakasının 650,00 TL’ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde; yeniden evlendiğini, bir çocuğu olduğunu, geçim sıkıntıları yaşadığını, mevcut nafakayı dahi ödemede zorluk çektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile yoksulluk nafakasının 470,00 TL’ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, davacının yargılamada kendisini vekil ile temsil ettirmemesi nedeniyle davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, mahkemece hükmün 6. bendinde davacı lehine vekalet ücretine karar verilmesi doğru değilse de belirtilen bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; “Takdir edilen nafaka artırım miktarları üzerinden hesaplanan vekalet ücreti, maktu vekalet ücretinin altında kalamayacağından davacı vekili lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesince belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde olan hükmün 6. bendinin, hükümden çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş ve bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.