YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/27269
KARAR NO : 2016/7063
KARAR TARİHİ : 21.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanık … ve …’ın mahkumiyetine, …’ya ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkındaki hükme yönelik katılan … vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
CMK’nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık … hakkındaki hükme yönelik mağdur … vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 15/09/2014 gün ve 2014/4191 sayılı iddianamesinde; …’ın mağdur …’a yönelik yaralama suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmadığı anlaşılmakla; taraf sıfatı bulunmadığından mağdur vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
3) Sanık … hakkındaki katılan …’yı yaralamadan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
4) Sanık … hakkındaki katılan …’ü yaralamadan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Hukuka uygunluk nedeni olan meşru savunma nedeniyle sanık hakkında beraat yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık … hakkında yaralama eylemleri nedeniyle kurulan hükümde ”TCK’nin 25/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin “TCK’nin 25/1 ve CMK’nin 223/2-d maddesi gereğince beraatine” şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
4) Sanık … hakkındaki mağdur …’u yaralamadan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve mağdur vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suç tarihinde ve yargılama sırasında 15 yaşından küçük olan mağdur vekilinin 04/12/2014 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olup sanığın cezalandırılmasını talep etmesine rağmen katılma kararı verilmemiş ise de; mağdur vekilinin katılma talebinin CMK’nun 237/2. maddesine göre kabulü ile mağdurun KATILAN, vekilinin KATILAN VEKİLİ sıfatı almasına,
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
a) Sanığın, yaralama eylemini suç tarihinde 5-6 aylık bebek olup kendini savunamayacak durumda bulunan oğluna karşı gerçekleştirmesi karşısında; TCK 86/3-b. maddesi dikkate alınarak sanık hakkında TCK’nin 86/2. maddesine göre belirlenen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.