YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/22409
KARAR NO : 2015/23136
KARAR TARİHİ : 24.11.2015

Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı … İl Özel İdaresi bünyesinde  4875 sayılı Yasa hükümlerine  tabi  kadrolu işçi olarak çalıştığını,  davacının daha önce Köy Hizmetleri  bünyesinde  çalıştığını, ancak kuruluşun  kapanması ile  davacının il özel idaresi personeli  olduğunu,  yine  davacının baştan  beri Yol İş  Sendikasına üye  işçilerden olduğunu, davacının daha sonra  başbakanlık  ve işçi sendikaları ile yapılan  protokoller ile daimi  kadroya geçildiğini,  ancak geçmiş  dönem çalışmalarının davacının  kademe ve derecesine yansıtılmadığını,  oysa konuya  ilişkin çıkarılan   genelgede  intibak sırasında  bu durumun  gözetilmesi gerektiğini,  davacının   üye olduğu sendika  ile işveren arasında imzalanan ve  01/03/2011 tarihli TİS’in  17. maddesinin  4. paragrafı  gereği intibak  sırasında  davacının  geçmiş hizmetlerinin  dikkate alınması gerektiğini, davacının   Köy Hizmetleri bünyesinde  çalışmakta iken her yıl  başlatıldığını,  oysa davacının  çalışmasının  kesintisiz olduğunu ve sürekli  yenilenerek de  sözleşmenin  belirsiz hale geldiğini,  yine davacının  belirtilen  döneme ait  yıllık izin ücretlerini  almadığını belirterek   ücret farkı,   akdi ilave tediye  farkının,   yasal ilave  tediye farkının, yıpranma prim farkının ve   yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Somut olayda Av. … tarafından düzenlenen 27.6.2014 tarihli bilirkişi raporunda ücret farkı, yasal ilave tediye, akdi ilave tediye izin ücreti ve yıpranma prim farkı alacakları net olarak hesaplandığı halde brüt olarak kabulüne karar verilmesi hatalı olup bu husus bozma nedeniyse de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin silinerek yerine,
“3,612,31 TL net ücret farkı alacağının 01/03/2011 tarihli TİS’in 103. maddesi gereğince ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyecek işletme kredisi faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
         “523,43 TL net yasal ilave tediye alacağının 100,00 TL’sinin dava tarihi, bakiyesi olan 423,43 TL’sinin ıslah tarihi olan 09/09/2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,
            “656,78 TL net akdi ilave tediye farkının TİS 104. maddesine göre ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyecek  işletme kredisi faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,
            “426,29 TL  net izin ücreti alacağının, 150,00 TL’sinin dava tarihi,276,29 TL ‘sinin ıslah tarihi olan 09/09/2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlite davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,
   “485,58 TL net yıpranma prim farkının TİS 103’de belirlenen ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek işletme kredisi faiz oranını  geçmemek üzere en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA,  temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 24.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.