YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/19610
KARAR NO : 2015/22032
KARAR TARİHİ : 10.11.2015
Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı İş Kanunu’ ndan doğan fazla çalışma ücreti alacaklarının, hafta tatili ve resmi tatil ücreti alacaklarının , asgari geçim indirimi ve çocuk yardımı alacaklarının ödenmemesi, sigorta primlerinin eksik yatırılması, ücret alacaklarının tam ve zamanında ödenmemesi sebebiyle … 4.Noterliği aracığıyla çektikleri ihtarname ile iş akitlerini İş Kanunu’ nun 24/2 maddesi gereğince haklı nedenle feshettiğini, ödenmeyen ücret alacakları ile kıdem tazminatı alacaklarının ve hak etmiş oldukları diğer tüm haklarının ihtarnamenin davalı işverene tebliğinden itibaren 7 iş günü içinde ödenmesini talep ettiğini, 30/01/2006 tarihinde davalı iş yerinde belirsiz süreli iş akdi ile makasçı olarak çalışmaya başladığını ve bu çalışması iş akdinin müvekkil davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği 03/07/2009 tarihine kadar aralıksız devam ettiğini, bu nedenle kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, milli bayram ve genel tatil ücreti hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi ve çocuk yardımı ücreti, 2009 yılı aylarına ait 850,00 TL maaş alacağı olmak üzere alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında davacının hizmet süresinin başlangıcının belirlenmesi hususunda ihtilaf vardır.
Davacı dava dilekçesinde 30/01/2006 tarihinden 03/07/2009 tarihine kadar aralıksız olarak yapmış olduğu hizmetlerinin tespitiyle birlikte alacaklarının tahsilini talep etmiş ve bu dosyada davasını hizmet tespiti ve alacak talepli olarak birlikte açtıysa da mahkemece 21.02.2013 tarihli celsede alacak ve hizmet tespiti dosyalarının tefrikine karar verildiği hizmet tespit davasının yargılamasına aynı mahkemenin 2009/399 Esası üzerinden devam edildiği, bu dosyada mahkemece 21/02/2013 tarihinde 30/01/2006 tarihinden 03/07/2009 tarihine kadar aralıksız olarak yapmış olduğu hizmetlerinin tespitine, davacının 20/09/2006- 27/11/2007 tarihleri arasında prim ödeme gün sayısına ve hizmetine eklenmek üzere;20/09/2006- 30/09/2006 tarihleri arasında 10 gün;2006 Ekim ayında 30 gün; 2006 Kasım ayında 30 gün; 2006 Aralık ayında 30 gün; 2007 Ocak ayında 30 gün; 2007 Şubat ayında 28 gün; 2007 Mart ayında 30 gün; 2007 Nisan ayında 30 gün; 2007 Mayıs ayında 30 gün; 2007 Haziran ayında 30 gün; 2007 Temmuz ayında 30 gün; 2007 Ağustos ayında 30 gün; 2007 Eylül ayında 30 gün; 2007 Ekim ayında 30 gün; 2007 Kasım ayında 27 gün süre ile bir hizmet akdine bağlı olarak asgari ücret karşılığında çalıştığının tespitine karar verilmiş bu karar Yargıtay 21. Hukuk Dairesi tarafından 10/06/2014 tarihinde onanarak kesinleşmiştir.
Somut olayda davacının 30/01/2006 03/07/2009 tarihleri arasında hizmetlerinin tespitinin talep ettiği ancak mahkemece davacının talebinin 20/09/2006 tarihinden itibaren kabulüne karar verilmesine rağmen mahkemece kesinleşen hizmet tespit hükmü gözetilmeden ve talep aşılarak davacının hizmet süresinin 30.01.2006 tarihinde başladığı kabul edilerek işçilik alacaklarının hesaplandığı bilirkişi raporuna itibarla davacının alacaklarının kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.