YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/21712
KARAR NO : 2015/22058
KARAR TARİHİ : 11.11.2015

Mahkemesi :İş Mahkemesi
vekili Av. …
Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı, davalı işyerinde 01.01.2012-29.01.2014 tarihleri arasında bekçi olarak çalıştığını, 2012 yılında emekli olduktan sonra çalışmaya devam ettiğini, iş akdinin davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davacının işyerlerinde çalışması olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne verilmiştir.
Davacının ihbar tazminatının doğru şekilde hesaplanıp hesaplanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda bilirkişi tarafından davacının kıdeminin 1 yıl 7 ay 14 gün olduğu kabul edilmesine rağmen, ihbar tazminatı 56 günlük ücret üzerinden hesaplanmış ve bu rapor mahkemece esas alınmıştır. Oysa 4857 sayılı İş Kanunu 17/c maddesinde “İşi birbuçuk yıldan üç yıla kadar sürmüş olan işçi için, bildirimin diğer tarafa yapılmasından başlayarak altı hafta sonra” hükmü düzenlenmiş olup, buna göre davacıya 42 günlük ücret üzerinden ihbar tazminatı hesaplamak gerekirken yazılı şekilde hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazla miktarda ihbar tazminatı ödenecek şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup bozma nedenidir.
3-Somut olayda bilirkişi tarafından kıdem tazminatı hesaplanırken davacının tüm çalışma dönemi ve emeklilik sonrası dönemi ayrı ayrı hesaplanmış ve mahkemece emeklilikten sonraki dönem talep edildiği gerekçesi ile buna ilişkin yapılan hesaplama hüküm altına alınmıştır. Bilirkişi raporu incelendiğinde hüküm altına alınan döneme ilişkin raporun 3. sayfasında yapılan hesaplamada kıdem tazminatının doğru şekilde 2.213,07 TL. olduğu belirtilmiş, raporun 4. sayfasında yer alan “Sonuç” bölümünde aynı hesaplama maddi hata yapılmak suretiyle bu kez 2.505,07 TL. olarak gösterilmiş ve mahkemece bu şekilde hüküm altına alınmıştır. Yine aynı hesaplamada iş akdinin fesih tarihi 29.01.2014 olarak kabul edilmiş olmasına rağmen mahkemece hatalı olarak kararın gerekçesinde fesih tarihinin 10.05.2013 olak gösterilmesi de doğru olmamıştır.
Mahkemece tüm bu hususlar gözetilmeksizin kararın gerekçesinde iş akdinin fesih tarihinin yanlış şekilde belirtilmesi ve kıdem tazminatının fazla şekilde hüküm altına alınması hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.