Yargıtay Kararı 1. Hukuk Dairesi 2013/18741 E. 2014/4658 K. 03.03.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/18741
KARAR NO : 2014/4658
KARAR TARİHİ : 03.03.2014

ESAS NO : 2013/18741
KARAR NO : 2014/4658
MAHKEMESİ : BAFRA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/05/2013
NUMARASI : 2011/114-2013/204

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili ve davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi … raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu iptali,tescil ve tenkis isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, davacı Seval bakımından usulüne uygun açılmış dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına, öteki davacılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu 87 nolu parselin dava dışı C.. Ç.. tarafından davalıya temlik edildiği, mirasbırakanın 86 parsel sayılı taşınmazdaki 1/3 payı ile 423 nolu parseldeki 1/2 payını dava dışı M. A.ye temlik ettiği, onun da davalıya devrettiği 87 nolu parsel ile 86 parsel sayılı taşınmazda C.. Ç..ten gelen 2/3 pay yönünden mirasbırakanın temlikinin bulunmadığı, mirasbırakan İ. B. 18.12.2010 tarihinde öldüğü geride mirasçı olarak davacılar ile davalıyı bıraktığı anlaşılmaktadır.
Dosya içeriğine, toplanan delillere, delillerin dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına özellikle dava dilekçesinde davacı olarak gösterilmeyen Seval’in ıslah dilekçesi ile davacı olarak gösterilmek suretiyle davada taraf sıfatı kazandırılması mümkün olmayacağından, Seval bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olmasında ve diğer davacılar bakımından miras bırakanın dava konusu 86 parselin 1/3 payını ve 423 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payını ara malik kullanarak mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalıya temlik ettiği belirlenmek suretiyle yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı Seval Y. tüm temyiz itirazları ve davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Davacılar Sevgi, Zehra, Necati ve Gülay’ın temyiz itirazları ile davalının öteki temyiz itirazlarına gelince;
Gerçekten, 1.4.1974 tarihli ½ sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, konusu ve sonuç bölümü itibariyle, murisin kendi üzerindeki tapulu taşınmazlar yönünden yaptığı temliki işlemler için bağlayıcıdır. Somut olayda olduğu gibi bedeli ödenerek “gizli bağış” şeklinde gerçekleştirilen işlemler hakkında anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının doğrudan bağlayıcı olma niteliği yoktur. Bunun yanı sıra, karara, yorum yoluyla gizli bağış iddialarına yönelik olarak uygulama olanağı sağlanamayacağı; Hukuk Genel Kurulunun 30.12.1992 tarih 586/782; 21.9.1994 tarih 248/538; 21.12.1994 tarih 667/856; 11.10.1995 tarih 1995/1-608 sayılı kararlarında belirtilmiş; Dairenin yargısal uygulamaları da bu doğrultuda kararlılık kazanmıştır
Somut olaya gelince; davalı dava konusu 87 parsel sayılı taşınmazın tamamı ile 86 nolu parselin 2/3 payını dava dışı Cemalettin’den edindiğine göre olaya 1.4.1974 gün 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı açıktır.
Hal böyle olunca, dava konusu 86 nolu parselin 2/3 payı yönünden iptal tescil isteğinin reddedilmesi ve akabinde 87 nolu parselin tamamı ile 86 nolu parselin C.. Ç..’ten gelen 2/3 payı yönünden tenkis isteği bakımından değerlendirme yapılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.
Davacılar Sevgi, Zehra, Necati ve Gülay’ın vekilinin ve davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.’nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacılar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 3.3.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.