YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/344
KARAR NO : 2014/4829
KARAR TARİHİ : 11.03.2014

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa’nın 8/4.maddesi gereğince cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanık savunmasında, aracın kendisine ait olmadığını, F… T… adına kayıtlı olduğunu, ancak bu aracın şoförlüğünü yaptığını, nakliyat işinden araç sahibinin haberinin olmadığını ve aylık ücret karşılığında çalıştığını belirtmiş olması karşısında, kayden araç maliki olan F… T… dinlenilip, malen sorumlunun iyiniyetli 3.kişi durumunda olup olmadığı tespit edilerek, iyiniyetli olmaması durumunda, aracın yakıt deposunun ikiye bölündüğü, yarısına yakıt diğer yarısına yakıt dışında başka bir eşya (sigara) konulması nedeniyle 5607 sayılı Yasanın 13/1-a maddesindeki özel olarak hazırlanmış gizli tertibat olarak kabulü mümkün ise de, nakil aracının müsadere edilmesinin 5237 sayılı TCK.nun 54/3. Maddesi gereğince işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurup doğurmayacağı ve bu nedenle de hakkaniyete uygun olup olmayacağı hususları da tartışılarak sonucuna göre aracın müsadere edilip edilmeyeceğine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabule göre de;
1- Sanık hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmedildiği ve adli para cezaları için TCK.nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanması ve cezanın infazından sonra sanığın denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmesi,
2- 5237 sayılı TCK’nun 52/4. madde fıkrası gereğince, tayin olunan adli para cezasının 10 eşit taksitle tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK’nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının kararda belirtilmemesi,
3- Kısa süreli hapis cezası para cezasına çevrilirken, uygulama maddesi olan TCK.nun 50/1-a maddesinin hükümde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.