YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/21105
KARAR NO : 2014/18817
KARAR TARİHİ : 02.12.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 18/07/2014
NUMARASI : 2014/336-2014/378

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemenin görevsizliğine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi …. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali-tescil isteğine ilişkin olup; davacı, çekişmeli taşınmazını teminat amacıyla davalı Gülsün’e devrettiğini, Gülsün’ün de anılan taşınmazı diğer davalıya danışıklı biçimde aktardığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.
Mahkemece, Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle görev nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.
Ne var ki, iddianın ileri sürülüş biçimi ve içeriğine göre, taraflar arasındaki çekişmenin inançlı işlemden kaynaklandığı açıktır.
Hemen belirtilmelidir ki; 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/c maddesinde “Ticaret konusu taşınır mallar” kanun kapsamına alınmış iken, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair 4822 sayılı Kanun’un 3. maddesi ile “konut ve tatil amaçlı taşınmaz mallar” da Kanun kapsamına alınmıştır. 4077 sayılı Kanun’un 23. maddesinde ise; bu kanunun uygulanması ile ilgili olarak çıkacak her türlü uyuşmazlıklara Tüketici Mahkemelerinde bakılacağı hükme bağlanmıştır.
Oysa iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçimine göre, çekişmenin anılan Kanun kapsamında kabul edilemeyeceği tartışmasız olup, görevli mahkemenin genel mahkemeler olduğunda kuşku yoktur.
Görev kamu düzeni ile ilgili olup, yargılamanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekli bir usul kuralıdır. Hâl böyle olunca, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delillerinin toplanması, gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması ve ondan sonra işin esası bakımından bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.
Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK’un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.