Yargıtay Kararı 1. Hukuk Dairesi 2014/19372 E. 2014/18442 K. 26.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/19372
KARAR NO : 2014/18442
KARAR TARİHİ : 26.11.2014

MAHKEMESİ : FATSA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/10/2013
NUMARASI : 2012/615-2013/406

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı asil ve davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu,açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davalı Mehmet hakkındaki davanın taşınmazı kullanmadığı davalı Mustafa hakkındaki davanın ise taşınmazı diğer paydaş E.. I..’ın rızası ile kullandığı ve davacının da payına karşılık kullandığı yer bulunduğu gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 5.959,62 m2 yüzölçümlü fındık bahçesi niteliğindeki 195 ada 4 parsel sayılı taşınmazda davacının 2/8,dava dışı E.. I..’ın 5/8 ve E.. Ç…’in 1/8 oranda kayden paydaş oldukları,davalıların kayıtla bir ilgilerinin olmadığı, davacının, paydaşı olduğu çekişmeli taşınmaza davalıların sınırı geçmek suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek el atmanın önlenmesi isteğiyle eldeki davayı açtığı,davalı Mustafa’nın, çekişmeli taşınmazı yengesi olan paydaş E. I.’ın muvafakatı ile kullandığını, davalı Mehmet’in ise dava konusu taşınmazı kullanmadığını belirtip davanın reddini savunduklarıyapılan keşif neticesinde elde edilen teknik bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 1.936,42 m2 lik bölümü davacının, (B) harfi ile gösterilen 4.025,27 lik bölümü ise davalı Mustafa’nın kullandıkları anlaşılmaktadır.
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle,davalı Mehmet’in çekişmeli taşınmazı kullanmadığı belirlenmek ve benimsenmek suretiyle anılan davalı bakımından davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gibi keşfen belirlenen değer üzerinden yargılama sırasında harç ikmal edilmediğine göre dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.’ nin 12/2. maddesine göre davalı Mehmet lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğrudur.Davacı asilin ve davalı Mehmet vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir, Reddine.
Davacı asilin, davalı Mustafa yönünden temyiz itirazlarına gelince;
Davalı Mustafa’nın çekişmeli taşınmazın bir bölümü kullandığı sabittir.
Her ne kadar davalı Mustafa taşınmazı diğer paydaş Emine’nin muvafakatı ile kullandığını savunmuş ise de paylı mülkiyet üzere olan taşınmazlarda paydaşlardan birinin, diğer paydaşlarla tasarruf yönünden bir uyuşması bulunmadığı sürece kendiliğinden taşınmazın belli ve muayyen bir bölümünü tasarruf olanağı bulunmadığı gibi bu yerin başkası tarafından kullanılmasına muvafakat etmesine de değer verilemez.
Hal böyle olunca, 3. kişi konumundaki davalı Mustafa’nın çekişmeli taşınmaza elatmasının önlenmesine hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.
Davacı asilin bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.’nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı asil ile davalı Mustafa vekilinin davalı Mustafa lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine,26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.