YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12207
KARAR NO : 2014/17010
KARAR TARİHİ : 06.11.2014

MAHKEMESİ : RİZE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 13/03/2014
NUMARASI : 2013/168-2014/171

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 109 ada 47 parselde yeralan 3 ve 7 nolu bağımsız bölümlerin 1/5’er payının davacı ve davalı ve kalan payın dava dışı Ömer ve İ. H.. adlarına kayıtlı olduğu, Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/509 E., 2010/250 K. sayılı dosyası ile dava dışı İ. Hakkı tarafından davalı Bilgi ve diğer paydaş Ömer aleyhine aynı parselde bulunan 3, 4, 7 ve 9 nolu bağımsız bölümleri kullandıklarından bahisle elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda 7 nolu dükkanı davalı Bilgi’nin, 3 nolu meskeni ise Ömer’in kiraya vermek suretiyle kullandıklarının tespit edildiği, 3 nolu bağımsız bölüm yönünden davanın kabul edildiği ancak 7 nolu dükkanı davalı Bilgi’nin bizzat kullandığı gerekçesiyle bu bakımdan davanın reddine karar verildiği ve kararın derecattan geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Hemen belirtilmelidir ki, 11.03.1950 tarihli ve 11/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca paydaşların, bizzat kullanma yoluyla taşınmazdan yararlanmasının hukuki semere olarak değerlendirilmesi mümkün olmadığından, davalı tarafça bizzat kullanıldığı sabit olan 7 nolu dükkan bakımından davacı tarafın, öncelikle intifadan men olgusunun gerçekleştiğini kanıtlaması gerekir.
Bununla birlikte, Türk Medeni Kanunu’nun 6. ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 190. maddeleri gereğince davacının, dava konusu 3 nolu bağımsız bölümün davalılar tarafından kiraya verilmek suretiyle kullanıldığını da kanıtlaması gerektiği ve dava tarihi itibariyle taşınmazın boş olduğu da keşfen saptandığı halde bu konuda hükme yeterli bir araştırma yapılmamış, ecrimisil talep edilen dönemde taşınmazın kullanılıp kullanılmadığı şayet kullanılmışsa ne şekilde kullanıldığı tam olarak saptanmamıştır.
Hâl böyle olunca dava konusu 7 nolu dükkan bakımından intifadan men olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeden, 3 nolu mesken yönünden ise kullanım durumu saptanmadan eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Davalı tarafın bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK’un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.