Danıştay Kararı 7. Daire 2019/209 E. 2021/5520 K. 09.12.2021 T.

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2019/209 E.  ,  2021/5520 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/209
Karar No : 2021/5520

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü) …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Gıda Tekstil İnşaat Enerji Kimya Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının iptale ilişkin hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 34.03 tarife pozisyonunda üretim yapıldığı beyan edilen ürünlerin esas unsur olarak ağırlık itibarıyla %70 veya daha fazla baz yağı bulunan 27.10 pozisyonundaki müstahzar olduğunun tespit edildiğinden bahisle 2010 yılının Ocak, Şubat ve Mayıs ilâ Aralık aylarının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak re’sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile bazı dönemler için tek kat, bazı dönemler için ise tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, üretimi yapılan müstahzarın esas madde olarak kabul edilmemek suretiyle ağırlık itibarıyla %70 veya daha fazla petrol yağları veya bitümenli minerallerden elde edilen yağları içerdiği ve bu nedenle 27.10 pozisyonunda değerlendirilmesi gerektiği açık olup, tarh ve ceza kesme işleminin vergi aslı üzerinden bir kat olarak hesaplanan kısımlarında hukuka aykırılık bulunmadığı; 2010 yılında kesilen ve 2011 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının 2010 yılı için kesilen vergi ziyaı cezaları bakımından tekerrüre esas alınmasının hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle, bir kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergileri yönünden davanın reddine, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının ise iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tekerrüre esas alınan fiilin 2011 yılında gerçekleştiği, uyuşmazlık konusu cezalar bakımından tekerrür hükümlerinin uygulanmasının yerinde olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararının iptale ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının iptale ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.