YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/23007
KARAR NO : 2012/12876
KARAR TARİHİ : 07.05.2012

Tebliğname No : 2 – 2008/245500
MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 18/06/2008
NUMARASI : 2007/145 (E) ve 2008/438 (K)
SUÇ : Konut Dokunulmazlığını Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılanın C.Savcılığındaki 07.02.2007 tarihli beyanında uzlaşmak istemediğini bildirmesi karşısında tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine katılınmamış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1-Oluşa ve kabule göre;sanığın katılana ait eve balkondan girdikten sonra evin içinde katılanı yaraladığı,5237 sayılı TCK’nın 116/4.maddesinde düzenlenen cebir unsurunun uygulanabilmesi için cebrin konuta girerken veya çıkmamak için uygulanmış olması gerektiği,konuta girdikten sonra uygulanan cebrin 116/4.maddede düzenlenen suçun unsuru olarak kabul edilemeyeceği,sanığın eyleminin TCK’nın 116/1.maddedeki gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozma ve 86/2.maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçlarını oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih,2008/11-250,2009/13 sayılı ilamında da kabul edildiği üzere,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın mahkemece basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zarar olduğu ve manevi zararı kapsamadığı,dosya içeriğinden katılanın maddi zararının ve tazmin talebinin bulunduğuna ilişkin bilgi bulunmadığından daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları nazara alınarak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat değerlendirilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına karar verilmesi gerekirken şikayetçinin maddi ve manevi zararlarının giderilmediği biçimindeki gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığının açıklanması,
Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gözetilerek hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.