YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/17219
KARAR NO : 2012/44120
KARAR TARİHİ : 17.10.2012

Tebliğname No : 2 – 2010/225417
MAHKEMESİ : Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 05/02/2010
NUMARASI : 2010/48 (E) ve 2010/77 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Yakınanın aracını park ettikten sonra kapılarını, debriyaj ve fren kısımlarını kilitlediğini beyan etmesi, daha sonra söz konusu aracın, kapıları açık, direksiyon muhafazası kırık bir halde düz kontak yapılmış olarak kolluk görevlilerince bulunmuş olması karşısında, aracın park edildiği yerden ne kadar uzakta bulunduğu araştırılarak sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden suçun tamamlandığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı TCY.nın 142.maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522.maddelerinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra yakınanın şikayetçi olması nedeniyle 151/1.maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu, suç tarihi dikkate alındığında mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca uygulanan yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilerek, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’ya göre herhangi bir değerlendirme yapılmadan doğrudan 5237 sayılı TCK’nın uygulanması,
3-Yakınana ait park halindeki otomobilin kilitli kapılarını açarak hırsızlık yaptığı kabul edilen sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1.b. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/1.e. maddesi ile uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.