YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/10643
KARAR NO : 2012/3601
KARAR TARİHİ : 20.02.2012
Tebliğname No : 2 – 2008/193625
MAHKEMESİ : Refahiye Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 07/07/2008
NUMARASI : 2007/63 (E) ve 2008/137 (K)
SUÇ : Hakaret
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı, sanığın adli sicil kaydında yer alan Refahiye Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2001 tarih, 2001/72-92 esas-karar sayılı ilamı ile ruhsatsız silah taşıma suçundan verilen 18.08.2003 tarihinde kesinleşen erteli mahkumiyetinin karar tarihinden itibaren 765 sayılı TCK.nın 95/2. maddesinde öngörülen beş yıllık deneme süresi geçtiğinden esasen vaki olmamış sayılması, Refahiye Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2003 tarih, 2002/66-23 esas-karar sayılı ilamının ise taksirli suça ilişkin olup engel teşkil etmeyeceğinin anlaşılması karşısında, hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığın 20.03.2008 tarihli duruşmada suçun işlenmesiyle katılanın uğradığı ister maddi zarar isterse manevi zararlar olsun uğradığı hiçbir zararını aynen iade,suçtan önceki hale getirme veya tazmin yoluyla CMK 231/6-c maddesi gereğince tazmin etmeyi kabul etmediği, keza katılanın da 07.07.2008 ve 21.11.2007 tarihli oturumlarda, ister maddi, isterse manevi zarar olsun, hiçbir zararının sanık tarafından aynen iade,suçtan önceki hale getirme veya tazmin yoluyla giderilmesini kabul etmeyip sanığın cezalandırılmasını istediği ve bu itibarla CMK nın 231/6. maddesindeki c bendindeki koşulun oluşmadığı” biçimindeki yasal olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.