YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/36390
KARAR NO : 2012/42420
KARAR TARİHİ : 01.10.2012

Tebliğname No : 2 – 2009/100149
MAHKEMESİ : Elazığ 2. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 28/01/2009
NUMARASI : 2007/712 (E) ve 2009/110 (K)
SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık Hüseyin hakkında, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Hükümde, 5237 satılı TCK’nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş olması sebebiyle tebliğnamedeki (A-4) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Hakaretin katılan ile sanık arasında karşılıklı işlendiğinin kabulü karşısında, sanık hakkında özel tahrik hükmü olan 5237 sayılı TCK’nın 129/3. maddesi yerine genel tahrik hükmü niteliğindeki 29. maddenin uygulanması,
2- Sanıktan kamuya yararlı bir işte çalışmaya gönüllü olup olmadığı sorulmadan, hükmolunan hapis cezası süresince kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK’nun 50/1-f maddesine aykırı davranılması,
3- Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 50/1-f maddesine göre, sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının “kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya” çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde “genel hizmetleri işlerinde çalıştırılması”na karar verilmesi,
4- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın maddi tazminat talebi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “suçun işlenmesiyle doğan zararın sanık tarafından giderilmediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
II- Sanıklar hakkında, kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde ise;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Kasten yaralama suçunda kullanılan ve ele geçirilemeyen sopa ile taşların biçimi ve özellikleri katılan, sanıklar ve tanıklardan sorulup, katılana ait adli raporda gösterilen yaralanmasının meydana geliş biçimi ve ölçütleri ile vücutta meydana getirdiği tahribatın ağırlığı itibariyle bu sopa ile taşların silah sayılmasına elverişli özellikler taşıyıp taşımadığı, dolayısı ile 5237 Sayılı TCK.nun 6. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde açıklanan saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış veya saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli eşya olup olmadığı hususları irdelenip kesin olarak belirlenmeden, yetersiz bilirkişi beyanına istinaden, sopa ve taşların silahtan sayılarak sanıklar hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılması,
2- Sanıklardan kamuya yararlı bir işte çalışmaya gönüllü olup olmadıkları sorulmadan, hükmolunan hapis cezası süresince kamuya yararlı bir işte çalıştırılmalarına karar verilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK’nun 50/1-f maddesine aykırı davranılması,
3- Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 50/1-f maddesine göre, sanıklar hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının “kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya” çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde “genel hizmetleri işlerinde çalıştırılmalarına”na karar verilmesi,
4- Hapis cezasından farklı bir cezaya hükmedilen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmesi,
5- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın maddi tazminat talebi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanıklara atılı kasten yaralama suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanıklar hakkında, 5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “suçun işlenmesiyle doğan zararın sanık
tarafından giderilmediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.