YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/659
KARAR NO : 2012/43633
KARAR TARİHİ : 15.10.2012

Tebliğname No : 3 – 2009/226695
MAHKEMESİ : Karapınar Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 12/03/2009
NUMARASI : 2007/131 (E) ve 2009/79 (K)
SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık H.. İ..’ın temyiz isteminin sadece kendisi hakkında verilen karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1-Müşteki sanık H.. İ.. ile temyiz dışı sanık E.. C..’ın aileleri arasında önceye dayalı husumet bulunduğu,suç tarihinde Ekrem’in müşteki sanık Hakan’a “sen bizim tarlayı niye sürdün” demesi üzerine tartıştıkları ve karşılıklı birbirlerini yaraladıkları,bu olayın etkisiylede müşteki sanık Hakan’ın,Ekrem’in annesi katılan Aişe ile birlikte oturduğu eve gittiğinin anlaşılması karşısında sanık H.. İ.. hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sabıkasına konu ilamın adli para cezasına ilişkin olması ve kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında,5237 sayılı TCK’nın 51/1.madde ve fıkrasının a bendine göre,tayin olunan cezanın ertelenmesine yasal engel bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken; “sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını” içerir yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 86/2.maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan tercih edilen hapis cezasının,aynı Kanunun 50/2. maddesi uyarınca paraya çevrilemeyeceği belirtilmiş ise de,seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezasına tekerrür nedeniyle zorunlu olarak hükmedilmesi halinde bu cezanın seçenek yaptırıma çevrilmesine engel bir düzenleme olmadığı gözetilmeyerek kanunen imkan bulunmadığından bahisle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 50.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
4-5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA,15/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.