YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/24523
KARAR NO : 2012/9905
KARAR TARİHİ : 16.04.2012

Tebliğname No : 2 – 2008/277066
MAHKEMESİ : Zara Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 04/06/2008
NUMARASI : 2008/11 (E) ve 2008/61 (K)
SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11–250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dâhil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın tazminat talebi olmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararının da bulunmadığı, adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b).bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “katılan sanıklar İ.. G.. ve S.. Ç..’ın karşılıklı olarak şikayetlerinin sürüyor oluşu” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2-5237 sayılı TCK’nın 125/1.maddesi gereğince hükmedilen 3 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 125/4.maddesine göre 1/6 oranı yerine 1/4 oranında artırım yapılması sonucu sanığa fazla ceza verilmesi,
3-Katılan ile sanığın karşılıklı hakaret ettiklerinin kabul edilmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 129/3.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.