YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/4761
KARAR NO : 2012/44158
KARAR TARİHİ : 17.10.2012
Tebliğname No : 2 – 2009/180593
MAHKEMESİ : Taraklı Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 31/03/2009
NUMARASI : 2008/39 (E) ve 2009/25 (K)
SUÇ : Hakaret
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık A.. D..’ın temyiz isteminin yalnızca kendisi hakkında kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek; adı geçen hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas ve 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararının bulunmadığı; Taraklı Sulh Ceza Mahkemesi’nce 15/02/2001 tarihinde 2000/27 esas ve 2000/9 sayılı kararı ile verilen adli para cezasının 647 sayılı Yasa’nın 6. maddesi uyarınca ertelenmiş olduğu, sanığın deneme süresinde kasıtlı bir suç işlemediğinden söz konusu mahkumiyetin 765 sayılı TCK’nin 95/2. maddesi uyarınca esasen vaki olmamış sayılacağı, esasen vaki olmamış sayılan mahkumiyetin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel oluşturmayacağı, bu nedenle sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken “Katılan sanığın daha önceden kasıtlı suçtan mahkum olması nedeni ile” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2) Sanığa sadece sarfına sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin yükletilmesi gerekirken yargılama giderlerinden diğer sanıklarla birlikte müteselsilen sorumlu tutularak 5271 sayılı CMK’nin 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.