YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/9152
KARAR NO : 2012/45836
KARAR TARİHİ : 13.11.2012

Tebliğname No : 3 – 2010/5293
MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 30/06/2009
NUMARASI : 2006/887 (E) ve 2009/395 (K)
SUÇ : Kasten yaralama, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Sanık E.. K..’ün adli sicil kaydında bulunan ilamın tekerrüre esas olduğu ve hakaret suçundan hükmolunan cezada, 5237 Sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1-Sanıklar R.. K.. ve S.. K.. hakkında kurulan hüküm yönünden, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda şikayetçinin bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği, sanıkların kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Müştekinin zararı karşılanmamış olduğundan haklarında CMK’nın 231/5 maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına” biçimindeki, yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2-Sanıklar R.. K.. ve S.. K.. hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının ertelenmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,
3-Sanık E.. K..’ün temyiz dilekçesinde psikolojik tedavi gördüğünü belirtmesi ve dilekçe ekinde sunduğu ilaç raporunda şizofreni teşhisi konulduğunun belirtilmesi karşısında; 5237 Sayılı TCK’nın 32. maddesi uyarınca sanığın akıl hastalığı nedeniyle suç tarihinde üzerine atılı suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
4-Sanık E.. K..’ün fiilden sonraki ve duruşma aşamasındaki tutum ve davranışları lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek hakaret suçundan verilen cezadan 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken aynı hükümde kasten yaralama suçundan verilen cezadan TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılmaması,
5-Sanık E.. K.. hakkındaki hükmün gerekçeli kararında hakaret ve tehdit suçlarından sanığın cezalandırılmasına karar verildiği belirtilip hüküm kısmında sanığın tehdit suçundan beraatine, kasten yaralama ve hakaret suçlarından cezalandırılmasına karar verilerek hükümde çelişki oluşturulması
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.