YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/28361
KARAR NO : 2012/42267
KARAR TARİHİ : 27.09.2012
Tebliğname No : 2 – 2009/16801
MAHKEMESİ : Gebze 1. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 26/06/2008
NUMARASI : 2008/305 (E) ve 2008/579 (K)
SUÇ : Hakaret, Kasten yaralama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-) Sanık İ.. A..’ın katılan M.. Ş..’ı kasten yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:
Sanığın katılan sanık M.. Ş..’ı kasten yaraladığına dair, katılan sanığın soyut iddiası dışında, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediği gözetilemeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2-) Sanık İ.. A..’ın katılan sanık F.. Ş..’ı kasten yaralamasına yönelik hükmün temyiz itirazının incelenmesine gelince;
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nun 58.maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
a-) Sanık ile katılan arasında meydana gelen tartışma sırasında ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belli olmadığından sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,
b-) Suç tarihi itibariyle kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-) Sanık U.. A..’ın katılan F.. Ş..’a hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
Sanığın atılı suçu işlediğine dair katılanın iddiası dışında, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilemeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
4-) Sanık U.. A..’ın, katılan F.. Ş..’ı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a-) Sanık ile katılan arasında meydana gelen tartışma sırasında ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belli olmadığından sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 29.maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,
b-) Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydına göre sabıkasız olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nun 231/6-a maddesinde gösterilen, “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu, aynı yasanın 231/6-c maddesinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen suçtan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararın belirlenmediği gözetilerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “katılanların şikayetçi oldukları” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.