YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/33445
KARAR NO : 2012/41290
KARAR TARİHİ : 18.09.2012
Tebliğname No : 2 – 2009/44619
MAHKEMESİ : Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 30/07/2008
NUMARASI : 2007/68 (E) ve 2008/451 (K)
SUÇ : Hakaret, Konut Dokunulmazlığını Bozma, Kasten Yaralama, Mala Zarar Verme, Tehdit
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıkların tehdit suçunu birlikte işlemeleri nedeniyle haklarında 5237 sayılı TCK’nun 106/2-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık Ü.. G.. hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret, konut dokunulmazlığını bozma, kasten yaralama, tehdit, suçlarından doğan herhangi bir maddi zararın da bulunmadığı ve sanık Ü.. G..’e ait adli sicil kaydı da getirtilerek sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “manevi zarar giderilmemiş olduğundan” biçimindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Sanığa ait adli sicil kaydı getirtilip, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş ise, hakaret suçundan tayin olunan 25 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nun 50.maddesinin 3. fıkrası uyarınca bu maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,
3-Sanık hakkında seçimlik ceza öngören 5237 sayılı TCK’nun 86/2,125/1,151/1 maddeleri uyarınca hüküm kurulurken, hapis cezasının tercihinde aynı yasanın 61. maddesi uyarınca gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinde tahrik nedeniyle verilecek cezanın 1/4 ‘ünden 3/4 ‘üne kadar indirim öngörülmüş olmasına göre, kasten yaralama ve tehdit suçlarından tayin olunan cezalardan gerekçe gösterilmeden 1/4 oranında indirim yapılması,
5-5237 sayılı TCK’nun 53/4 maddesi hükmüne aykırı olarak kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanık hakkında aynı yasanın 53/1 maddesinin a,b,d bentlerinde belirtilen haklarından yoksun bırakılmalarına karar verilmesi,
Sanık Ö.. E.. hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen konut dokunulmazlığını bozma, tehdit, suçlarından doğan herhangi bir maddi zararın da bulunmadığı ve sanık Ö.. E..’un ait adli sicil kaydındaki sabıkasının silinme koşullarının oluşup oluşmadığı da araştırılarak sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “manevi zarar giderilmemiş olduğundan” biçimindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinde tahrik nedeniyle verilecek cezanın 1/4 ‘ünden 3/4 ‘üne kadar indirim öngörülmüş olmasına göre, tehdit suçundan tayin olunan cezalardan gerekçe gösterilmeden 1/4 oranında indirim yapılması,
3- 5237 sayılı TCK’nun 53/4 maddesi hükmüne aykırı olarak kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanık hakkında aynı yasanın 53/1 maddesinin a,b,d bentlerinde belirtilen haklarından yoksun bırakılmalarına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık Ö.. E.. ve sanık Ünver müdafii’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,18/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.