YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/33723
KARAR NO : 2012/41495
KARAR TARİHİ : 19.09.2012

Tebliğname No : 2 – 2009/38220
MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 08/07/2008
NUMARASI : 2008/291 (E) ve 2008/334 (K)
SUÇ : Hakaret-Kişilerin huzur ve sükununu bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I) Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CYUY.nın 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin aynı Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II)Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık hakkında 16.06.2008 tarihinde düzenlenen iddianame ile tek hakaret beyanından dolayı dava açılmış olduğu halde TCK.nun 43/1.maddesinin uygulanması suretiyele yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesi,
2-Sanığa atılı hakaret suçu nedeniyle katılanın dosyaya yansıyan herhangi bir maddi zararının tespit edilmediği ve daha önce kasıtlı suçtan dolayı hakkında herhangi bir hükümlülük kararı bulunmadığının anlaşılması karşısında; hükmolunan cezanın, 5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “koşulların oluşmadığı” biçimindeki soyut bir ifade ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.