Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2017/4231 E.  ,  2021/7713 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2017/4231
Karar No : 2021/7713

TEMYİZ EDEN TARAFLAR : 1- …
2- … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, vergi inceleme raporuna istinaden, sahte fatura kullandığından bahisle 2010/3 ila 11 dönemleri için re’sen tarh edilen katma değer vergileri ve bir kat kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Kanun’un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; davacıya fatura düzenleyen Kağıthane Vergi Dairesi mükellefleri … Elek. Bobinaj İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti., … Elek. Hır. End. San. ve Tic. Ltd. Şti., … Prodüksiyon Rek. Org. Tas. Matb. Kırt. ve Paz. San. Tic. Ltd. Şti. ile Şişli Vergi Dairesi mükellefi … Elek. İnş. Harf. Taah. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarının incelenmesinden, düzenlenen faturaların sahte olduğu konusunda hukuken geçerli somut tespitler bulunmadığı anlaşıldığından, vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile ceza kesilmesini öngören yasa maddesinde belirtilen unsurlar bir arada gerçekleşmediğinden dava konusu özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; özel usulsüzlük cezası yönünden, davalı tarafından ileri sürülen iddiaların istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının bu kısmının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği; davacıya fatura düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarının incelenmesinden, düzenlenen faturaların sahte oldukları anlaşıldığından, söz konusu faturalar nedeniyle re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurusunun kısmen kabul, kısmen reddine, Mahkeme kararı kısmen kaldırılarak davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI: Mal ve hizmet alımlarının 2010 yılında gerçekleştiği, ilgili yılda alt firmalar hakkında herhangi bir olumsuz tespit bulunmadığı, ödemelerin banka aracılığıyla yapıldığı, bir kişinin birden çok şirkette ortaklığının bulunması ya da yetkili olmasının düzenlenen faturaların sahte olduğunu sonucunu doğurmayacağı, somut tespit bulunmadığı, temyize konu kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI: Dava konusu özel usulsüzlük cezasının yasal ve yerinde olduğu, temyize konu kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 01/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.