YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/30911
KARAR NO : 2010/26153
KARAR TARİHİ : 21.09.2010

Tebliğname No : 3 – 2006/125227
MAHKEMESİ : Saray Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 29/12/2005
NUMARASI : 2005/206 Karar – 2005/35 Esas
SUÇ : Kasten Yaralama, Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık S.. U.. müdafii ve sanıklar K.. T.. ve T.. T..’nın temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanık K.. T.. hakkında S.. U..’e, Sanık S.. U.. hakkında şikayetçi T.. T..’ya, sanık T.. T.. hakkında şikayetçi C. A. N. T. ile S.. U..’e hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;
a-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; Sanık T.. T.. hakkında şikayetçi N.T.’e hakaret suçundan hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b-5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9.maddesi uyarınca sanıkların eylemine uyduğu kabul edilen her iki yasanın ilgili tüm hükümlerin olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçlar belirlenmesi, bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe kanunun belirlenmesi gerekirken açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan özellikle 5237 Sayılı TCK.nun 129/3.maddesine göre hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi halinde olayın mahiyetine göre ceza vermektende vazgeçilebileceğine dair hükmün 765 sayılı TCK.nun 485/2.maddesinden daha lehe olduğu gözetilmeden sanıklar S.. U.., K.. T.. ve T.. T.. hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş sanık S.. U.. müdafii ve sanıklar K.. T.. ve T.. T..’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı diğer hususlar incelenmeksizin istem gibi BOZULMASINA, 21.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.