YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/18213
KARAR NO : 2013/16570
KARAR TARİHİ : 19.06.2013
Tebliğname No : 2 – 2013/174239
MAHKEMESİ : Çiçekdağı Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 17/06/2009
NUMARASI : 2007/74 (E) ve 2009/90 (K)
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içerisinde 01/10/2009 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi bulunan Üst C. Savcısı (120758) N.. Y..’ye ait süre tutum dilekçesinin olup olmadığının kesin olarak tespiti ile 10/07/2009 tarihli süre tutum dilekçesi gönderilen diğer Üst C. Savcısı (98136) Ç.. K…’a ait varsa gerekçeli temyiz dilekçesinin temin edilerek incelenmek üzere dosyanın dairemizce mahalline iadesi üzerine mahkemece gönderilen 07/05/2013 tarihli yazı cevabına göre; Çiçekdağı Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2009 tarih ve 2007/74 esas-2009/90 karar sayılı hükmünün Kırşehir C.Savcılarından (98136) Ç.. K… tarafından temyiz edilmek üzere 10/07/2009 tarih ve 2009/12 temyiz no ile süre tutum dilekçesi verildiği, dilekçenin mahkemenin 2009/37 temyiz sırasına kaydının yapıldığı, ancak süre tutum dilekçesi veren C.Savcısının 28/02/2009 tarihinde tayinen Kırşehir ilinden ayrılmış olması nedeniyle dosyanın Kırşehir C.Savcılarından Neylan Yalçıntepe’ye verildiği ve bu dosyaya gerekçeli temyiz dilekçesinin 01/10/2009 tarih ve aynı temyiz no ile C.Savcısı N.. Y..e tarafından yazılmış olduğunun anlaşılması karşısında, Üst C. Savcısının temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuk H.. Ö..’in aşamalardaki beyanları dışında, diğer suça sürüklenen çocuk H.. A..’in de soruşturma evresinde Cumhuriyet Savcısı huzurundaki Savunmasında atılı suçu M.. K.. ile birlikte işlediklerini belirtmesi ve suça sürüklenen çocuk M.. K..’ın da olay akşamı belli bir saate kadar diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte olduğunu kabul etmesi karşısında; M.. K..’a atılı mala zarar verme suçunun sübuta erdiğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçuna ilişkin 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
2- Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCY.nın 50/3.maddesi gereğince, aynı maddenin 1.fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş Üst C. Savcısı ve suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.