Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2018/4091 E. , 2021/6137 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2018/4091
Karar No : 2021/6137
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR) : 1- …, 2- …, 3- …, 4- …, 5- …, 6- …,
7- …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Genel Müdürlüğü – …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : …İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: …Genel Müdürlüğünde …olarak görev yapan davacılar tarafından, 2014 yılından arta kalan ve limit fazlası hesabına aktarılan meblağın 2015 yılında biriken vekalet ücreti ile birleştirilek dağıtılması talebiyle yapılan başvurunun reddine gerekçe olarak gösterilen …Genel Müdürlüğünün …tarih ve …sayılı işleminin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
İdare Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesince verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararla; Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdarelerinde ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin “Davalardaki temsilin niteliği ve vekalet ücretine hükmedilmesi ve dağıtımı” başlıklı 14. maddesi ile Vekalet Ücretinin Dağıtımına Dair Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin birlikte değerlendirilmesi sonucu, vekalet ücretlerinin yıl içerisinde dağıtılacağı, limitini doldurmayan avukatlara mali yılı takip eden Ocak ayı sonuna kadar limit fazlasından ödeme yapılacağı, dağıtımı yapılamayan ve arta kalan tutarların ise üçüncü bütçe yılı sonunda bütçeye gelir kaydedileceğinin açık olarak düzenlendiği; bu durumda, 2014 yılı vekalet ücretleri dağıtıldıktan sonra arta kalan limit dışı vekalet ücretinin üçüncü bütçe yılı sonunda bütçeye gelir kaydedilmesi gerektiğinden, bu tutarın 2015 yılı vekalet ücretiyle birleştirilerek dağıtılmasına yönelik talebin reddine dair dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı; her ne kadar davacılar tarafından bu tutarın dağıtılmasını engelleyen bir düzenleme bulunmadığı ileri sürülmüş ise de, parasal hak niteliğinde olan limit dışı vekalet ücretinin sonraki yıllar vekalet ücretleriyle birleştirilerek ödeneceğine dair mevzuatta bir düzenleme bulunmadığı, aksine, bu tutarların üçüncü bütçe yılı sonunda bütçeye gelir kaydedileceği açıkça düzenlendiğinden, bu iddiaya itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Mevzuatta vekalet ücretinin dağıtımı sonrasında arta kalan tutarın üçüncü yılın sonunda bütçeye kaydedileceğine ilişkin düzenlemeden, söz konusu tutarların üç yıl boyunca dağıtımının yapılabileceğinin ortaya çıktığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : 2014 yılında tahsil edilen vekalet ücretlerinin tüm hukuk müşavirleri ve avukatlara limit dahilinde dağıtıldığı, vekalet ücretini limit altında alan kimsenin bulunmadığı, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacıların temyiz istemlerinin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki …İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı temyize konu kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.