YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/22914
KARAR NO : 2014/40127
KARAR TARİHİ : 03.12.2014

Tebliğname No : 3 – 2013/160707
MAHKEMESİ : Kayseri(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 28/03/2013
NUMARASI : 2012/1137 (E) ve 2013/340 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık M.. Y.. hakkında mağdurlar K.. Y.. ve H.. Y..’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK’nin 86/2. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesine rağmen belirlenen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK’nin 50/2. maddesine aykırı davranılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık M.. Y..’ın kardeşi H.. Y..’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, TCK’nin 86/2. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken 4 ay hapis cezası yerine 3 ay hapis cezası esas alınmış ise de, TCK’nin 86/3-a maddesi gereğince artırım yapılırken 4 ay hapis cezası üzerinden hesaplanarak sonuç cezanın doğru hesaplanması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Mağdur K.. Y.. hakkında Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Uzmanı tarafından düzenlenen 02/08/2012 tarih ve 8369 sayılı raporda, “Sağ alt infraorbital bölgede ödem ve ekimoz mevcut, bu ekimozlar için 1 yıl beklenmesi gerekir, basit tıbbi müdahale ile iyileşir. İz için 1 yıl beklenmesi gerekir.” aynı hastanenin Ortopedi ve Travmatoloji Uzmanı tarafından düzenlenen 02/08/2012 tarih ve 13239 sayılı raporda da, “Sağ cruniste 2 cm.’lik süture edilmiş yara mevcut, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir.” ifadelerinin yer alması karşısında, her iki raporun da hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı gözetilmeden sanık M.. Y.. hakkında mağdur K.. Y..’a karşı kasten yaralama suçu yönünden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,
2) Sanıklar Köksal ve H.. Y.. hakkında katılan M.. Y..’a karşı kasten yaralama suçu yönünden yapılan incelemede, katılanın aşamalardaki beyanlarında sanıkların kendisine vurduklarını iddia ettiği, katılana ait adli raporda da basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının belirtilmesi karşısında, kavga sırasında olay yerinde bulunan ve soruşturma aşamasında beyanları alınan tanıklar N. Y. ve Ş. Ö.’ın duruşmaya çağrılıp tanık sıfatıyla beyanları alınıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, katılanın adli raporunda görülen yaralanmaların aralarında yaşanan tartışma ve kavga sırasında oluşmuş arbedenin tesiri ile etkili eylem uygulanmadan oluşabilecek basit nitelikteki yaralamalar olduğu kabul edilerek, sanıkların üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediklerine dair cezalandırılmaları için yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden katılan sanık M.. Y..’ın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.