Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2014/21296 E. 2014/41785 K. 16.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/21296
KARAR NO : 2014/41785
KARAR TARİHİ : 16.12.2014

Tebliğname No : 3 – 2013/40721
MAHKEMESİ : Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 18/10/2012
NUMARASI : 2012/679 (E) ve 2012/1078 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’na ait 15.06.2012 tarih, 2012/8761 esas, 2012/3997 numaralı iddianameyle sanık A.. T.. hakkında müşteki T.. A..’u basit kasten yaralama suçu nedeniyle kamu davası açıldığı halde karar verilmediği anlaşılmış ise de zamanaşımı müddetince karar vermenin mümkün olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Müşteki A.. G..’ın 18.10.2012 tarihli beyanında sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmiş olmasına rağmen, bu konu hakkında bir karar verilmediği, müşteki vekilinin hükmü katılan sıfatıyla temyiz ederek katılma iradesini göstermiş olduğunun tespiti ile yaralama suçu nedeniyle suçtan zarar gören müştekinin 5271 sayılı CMK’nin 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan, vekili avukat M. G.’nün katılan vekili olarak kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde:
Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) A.. T..’ın 18.10.2012 tarihinde alınan savunmasında ilk önce şikayetçi olmadığını daha sonra şikayetçi olduğunu beyan etmesi karşısında sanık A.. G..’ın üzerine atılı silahsız basit yaralama suçu nedeniyle şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sanık A.. G.. hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Sanık Abdulhalim ile Ayhan arasında çıkan kavganın nedeninin araç park etme meselesi olduğu ve ilk haksız hareketin kimden geldiğinin kesin olarak tespit edilemediği olayda bu durum araştırılarak sanık Abdulhalim hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışmasız bırakılması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.