YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12672
KARAR NO : 2014/15560
KARAR TARİHİ : 19.11.2014

MAHKEMESİ : Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 13/02/2007
NUMARASI : 2005/405-2007/285

Davacı İ.. B.. vekili Avukat C.. G.. tarafından, davalılar Y.. A.. vdl aleyhine 07/03/2005 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/02/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı İ.. A.. ve Y.. A.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan İ.. A..’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalılardan İ.. A..’nın diğer temyiz itirazlarına gelince;
A)Dava, 2330 sayılı Yasa uyarınca dava dışı polis memuruna ödenen tazminatın davalılardan rücuen tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar İ.. A.. ve Y.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalıların eylemi nedeniyle yaralanan polis memurlarına 2330 sayılı Yasa uyarınca tazminat ödendiğini ve davalıların cezalandırılmasına karar verildiğini belirterek, ödenen tazminatın davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar ise; davanın reddini savunmuştur.
Dava dosyası arasında bulunan Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2002/385 Esas ve 2004/186 Karar sayılı kararının incelenmesinde, davalılar İ.. A.. ve Y.. A..’ın memura aktif mukavemet suçundan ve dava dışı polis memurlarının ise kötü muamelede bulunmak suçundan cezalandırılmalarının istendiği, yargılama sonucunda, polis memurlarının görevlerinin gerektirdiği davranış biçimini aşarak kaba davranmak sureti ile aktif mukavemete sebep olduları anlaşılmış ise de, bu eylemlerinin TCK’nun 245. maddesinde düzenlenen kötü muamele suçunu oluşturmayacağı belirtilerek unsurları oluşmayan suç yönünden beraatlerine karar verildiği, davalı sanıklar Y.. A.. ve İ.. A..’nın ise, memura aktif mukavemet suçu nedeniyle cezalandırılmalarına karar verildiği ve cezalarında TCK’nun 458. maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapıldığı anlaşılmaktadır.
Şu halde, dava dışı polis memurlarının müterafık kusurunun varlığı gözönünde bulundurularak hüküm altına alınan tazminattan uygun bir indirim yapılmak suretiyle karar verilmesi gerekir. Bu hususun gözetilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.
b)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalılardan tahsili gereken tazminat miktarının 1.439,25 TL ve ödenmesi gereken 1.439,25 TL tazminata ödeme tarihinden dava tarihine kadar tahakkuk eden yasal faiz miktarının ise 112,42 TL olarak hesaplandığı ve mahkemece faiz alacağı da dahil olmak üzere toplam 1.551,61 TL’nin davalılardan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.
Şu halde, faiz alacağının dava konusu içine dahil edilerek bu miktar üzerinden faize hükmedilmesi, faize faiz verilemeyeceği ilkesine aykırılık oluşturduğundan işletilen faiz müddeabihe dahil edilmeden faiz yönünden hüküm kurulması gerekirken bu yön gözetilmeden karar verilmiş olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.
3-Davalı Y.. A..’ın temyiz itirazlarına gelince;
Davalı tarafından dosyaya sunulan Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/724 Esas ve 2006/690 Karar sayılı kararının incelenmesinde; davalının Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2002/385 Esas ve 2004/186 Karar sayılı kararına ilişkin olarak Yargılamanın Yenilenmesi talebinde bulunduğu, mahkemece talebinin kabul edilerek, anılan ceza dosyasında verilen mahkumiyet hümünün ortadan kaldırılarak beraatine karar verildiği ve kararın kesinleştiğine ilişkin olarak dosya kapsamında herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi gereğince hukuk hâkimi ceza mahkemesinin kararı ile bağlı değilse de; ceza mahkemesince belirlenecek maddi vakıalar hukuk hâkimi yönünden de bağlayıcıdır. Bu nedenle; Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/724 Esas ve 2006/690 Karar sayılı dosyasının kesinleşmesi beklenmeli ve sonucuna göre yapılacak değerlendirme ile birlikte iş bu dava hakkında karar verilmelidir.Açıklanan hususlar gözetilmeden karar verilmesi doğru bulunmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a ve b) no’lu bentlerde gösterilen nedenlerle davalı İ.. A.. yararına, (3) no’lu bentte gösterilen nedenlerle davalı Y.. A.. yararına BOZULMASINA, davalı İ.. A..’nın diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte gösterilen nedenler ile reddine, davalı Y.. A..’ın diğer temyiz itirazlarının ise bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.