YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/16679
KARAR NO : 2014/17046
KARAR TARİHİ : 11.12.2014

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 18/03/2014
NUMARASI : 2011/105-2014/114

Davacılar C.. B.. vd vekili Avukat T. Ç. tarafından, davalı E.. D.. aleyhine 16/03/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne, miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar, 2002 yılından sonra defaaten, 2006 ve 2007 yıllarında ve çeşitli kanallarda yayınlanan “Parmak İzi” programında, kendileri aleyhine gerçeğe aykırı olarak suç isnadında bulunulduğunu ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.
Davalı, sunmuş olduğu “Parmak izi” programının tamamen polis belge ve bilgilerinde ne yazıyorsa sadece ondan esinlenerek ve yorum katılmadan yayımlandığını, davacıların somut bir yayın belirtmedikleri ve net bir delil sunmadıklarını belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; çekişmeli olmayan vakıalar için delil gösterilmesine gerek olmadığı, “Parmak İzi” programının konseptinin nasıl olduğunun herkesçe bilindiği, yayının davacılara isnat edilen suçu konu edindiği, davacıların adam öldürme suçundan yargılandıkları ancak mahkum olmadıkları, programda senaryolaştırma ile davacıların bu suçu işlemişler gibi kamuoyu önünde yargı oluşturulduğu, yayının üzerinden zaman geçmesi nedeniyle arşiv kayıtlarının bulunması ve bunun için de davanın uzamasının davacıların adli yargılanma hakkına aykırı olacağı, zaten bulunamadığı, 2007 tarihinde halen parmak izi programının devam ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya kapsamından, Mahkemece dava konusu yapılan “Parmak İzi” programına ait bant kayıtlarının temini için çeşitli kurumlara ve kanallara müzekkereler yazılmasına rağmen olumlu bir cevap alınamadığı, bu nedenle dava konusu yapılan yayınların içeriğinin somutlaşıp netleşmediği anlaşılmaktadır.
Davalı tarafından sunulan “Parmak İzi” programının, polis raporları ve mahkeme kararlarını senaryolaştırarak yayınlaması herkesçe bilinen maruf ve meşhur bir vakıa ise de; davacılar hakkında kişilik haklarına saldırı oluşturacak yayınlar yapıldığı kanıtlanamadığından, Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davalının bir kısım tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.