YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/19126
KARAR NO : 2015/37628
KARAR TARİHİ : 12.11.2015
Tebliğname No : 4 – 2011/160218
MAHKEMESİ : Denizli(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 01/03/2010
NUMARASI : 2009/256 (E) ve 2010/137 (K)
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık A.. Ç.. hakkında tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, katılan S.. G.. ve sanık A.. Ç..’ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Sanık A.. Ç.. hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan S.. G.. ve sanık A.. Ç..’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
3-Diğer hükümlere yönelik temyizlere gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
a)Sanık S.. G..’e yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Yaralama suçuna ilişkin cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık S.. G.. ve katılan A.. Ç..’ın yaralama suçuna ilişkin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
b)Sanıklar S.. G.. ve A.. Ç.. hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlerde ise;
Hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi halinde, TCK’nın 129/3. maddesi uyarınca, doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, adli para cezası tayin edildikten sonra ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı ve katılan sanıklar S.. G.. ve A.. Ç..’ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye kısmen uygun olarak, hüküm fıkrasına “sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm fıkrasındaki TCK’nın 125/1-4. maddesi gereğince ceza verilmesine ilişkin kısımların karardan çıkarılması” biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA,
4-Sanık S.. G.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi, katılanın tehdit edildiğine yönelik beyanlarının tanıklarca desteklenmemesi karşısında, katılanın soyut beyanları dışında sanık savunmasının aksini ispata elverişli somut, kesin bir delilin bulunmadığı gözetilmeksizin sanık hakkında yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,
Kanuna aykırı ve sanık S.. G..’ün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.