YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/26633
KARAR NO : 2015/45262
KARAR TARİHİ : 23.11.2015

Tebliğname No : 6 – 2012/128832
MAHKEMESİ : Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 26/03/2012
NUMARASI : 2012/86 (E) ve 2012/88 (K)
SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın, elinde döner bıçağı olduğu halde gündüz vakti eniştesi olan mağdurdan para istediği, olumsuz yanıt alınca bıçakla hayati tehlike meydana gelmeyecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladıktan sonra gömleğinin cebindeki 150 TL parayı alarak olay yerinden ayrıldığı, mağdurdan alacaklı olduğuna ve bunu istediğine dair bir iddiasının bulunmadığı, mağdurun da sanığa borçlu olduğunu kabul etmediği olayda, sabit olan silahla yağma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a, 53 maddeleri gereğince hükümlülüğüne karar verilmesi gerekirken, taraflarca doğrulanmayan ve oluşa aykırı olan tanık anlatımına itibarla, delillerin takdirinde ve suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde TCK’nın 150/1 maddesinin yollaması ile kasten yaralama suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

2- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “c” bendinde yazılı haklarından kendi alt soyu dışındaki kişiler yönünden cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- T.C. Anayasasının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK’nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. D.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.