Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2013/26121 E. 2015/45871 K. 30.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/26121
KARAR NO : 2015/45871
KARAR TARİHİ : 30.11.2015

Tebliğname No : 6 – 2012/35599
MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 06/12/2011
NUMARASI : 2010/192 (E) ve 2011/320 (K)
SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Mağdur S.. G..’nin 15.04.2010 tarihli kolluktaki ilk beyanında; tanık H.. Ç.. ile saat 21.00 sıralarında daha önce bir çok kez beraber gittikleri, Karadeniz Taverna isimli yere gittiklerini, 35’lik rakı istediklerini, 50 TL verdiğini, bir arkadaşı gelince, 20’lik rakı istediğini ve 20 TL verdiğini, alkol alırken sanatçıya içki ısmarladığını bunun içinde 140 TL para verdiğini, iki bayanı masaya çağırdığını, 240 TL ödediğini, üçüncü bir bayanın geldiğini, 450 TL daha ödeme yaptığını, gece 01.00 sıralarında 5 adet sigara istediğini, üç adet sigara geldiğini, sigara olmadığını yukarı kata çıkmaları gerektiğini söylemesi üzerine, yukarı çıktıklarında, sanığın tanık Hacı’nın üzerini aradığını, Hacı’nın “param yok” dediği, bu sırada garsonlardan birinin kendisini işaret ederek “para onun gömleğinde” dediği, sanığın da “ver parayı hesabı öde” dediğini kendisinin de “bizim hesabımız yok, her içtiğimi, konsları, sigaraların parasını da ödediğini” söylediğini, bu sırada gömleğinin cebinde bulunan 870 TL parayı aldığını, “s… gidin lan” diyerek dışarı attıklarını ifade ettiği,

Mağdurun 16.04.2010 tarihli kolluktaki ek beyanında ise, şikayetçi olmadığını, sanığın kendisinden aldığı parayı, arkadaşı Hayri’ye teslim ettiğini, onun da kendisine verdiğini söylediği,

Adana 3.Ağır Ceza Mahkemesi’nce 18.06.2010 tarihli talimatla alınan beyanında; … üst kata çıktığında sanığın, “hesabı ödemediniz”, diye 870 TL parayı aldığını, ertesi günü 870 TL parayı Hayri isimli büfeciye sanığın ödemesi üzerine aldığını,

Tanık H.. Ç..’in 15.04.2010 tarihli kolluktaki beyanı ve Adana 3.Ağır Ceza Mahkemesi’nce 13.07.2011 günlü talimat mahkemesinde, mağdurun beyanını doğrular şeklinde ifade verdiği,

Tanık Hayri ‘ın ise 04.03.2011 günlü oturumda; olay yerine yakın yerde büfecilik yaptığını, kendisine 870 TL para teslim edilmediğini söylediği,

Sanık M.. T..’ın tüm aşamalarda; kendisinin Karadeniz isimli iş yerinin işletmeciliğini yaptığını, S.. G..’nin devamlı müşterisi olduğunu, olay gecesi arkadaşı H.. Ç.. ile gelip eğlendiklerini, masraflarına karşılık 700-800 TL hesap ödediklerini, aralarında bir problem çıkmadığını, iş yerini kapatıp giderken şahısları tekrar gördüğünü, orada konuştuğu arkadaşının kendisine “bu kadar para verilir mi git şikayet et” şeklinde telkinlerde bulunduğunu, sabah iş yerine gelip açtığında S.. G..’nin tekrar geldiğini, “sen benden fazla para almışsın, şikayet ettim, para verirsen şikayetimden vazgeçerim” dediğini, kendisinin para vermemesi üzerine şikayetinden vazgeçmediğini, kendisinin kesinlikle zorla para almadığını, ödenen paranın hizmetin karşılığı olduğunu ifade etmesi karşısında;

Öncelikle, mağdur S.. G..’ye, tanık Hayri’nin beyanı sorularak çelişkinin giderilmesi, dosya içinde bulunan üç adet sipariş fişinden toplam 900 TL’lik sipariş verildiği görülmekle, siparişlere yönelik bir ödeme yapılıp yapılmadığı, buna ilişkin fatura veya fiş olup olmadığı, olay sırasında mağdurların masasına gelen bayanlar ile mağdurun masasına gelen arkadaşının ve garsonların açık kimliği saptanıp, gereğinde olaya ilişkin beyanları alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK’nın 53/1-b maddesinde yazılı, “seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptal edilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. T.. savunmanının ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.