YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/445
KARAR NO : 2015/4532
KARAR TARİHİ : 30.03.2015
Mahkemesi : Ağır Ceza
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm : 1- Sanık… hakkında; Beraat, temyiz isteminin reddine 2- Sanıklar … hakkında; TCK’nın 188/3, 62, 52/1-2-4, 53, 54/4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık… hakkında kurulan hükmün temyiz edilmesinden sonra sanığın 27.06.2014 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşıldığından adı geçen sanık yönünden inceleme yapılmamıştır.
1- Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;
Yasal süreden sonra olması nedeniyle temyiz talebinin reddine dair karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin anılan karara karşı yaptığı başvurunun reddiyle yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,
2- Sanıklar … hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;
Anayasanın 40/2, CMK’nın 34/2, 232/6. maddelerine göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına bavurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, atılı suçtan cezaevinde tutuklu bulunan sanık …’ın yüzüne karşı verilen kararda CMK’nın 263. maddesi gereğince sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta dilekçe vererek kanun yoluna başvurabileceği belirtilmeyip kanun yoluna başvuru yöntemi hususunda tereddüt oluştuğundan sanık …’ın temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.